Fundatorka
Magdalena Panasiuk
Magister ekonomii ze specjalnością marketing. Zawodowo związana z marketingiem, promocją, administracją, komunikacją i mediami. Od początku 2026 roku pracuje w Karkonoskim Sejmiku Osób Niepełnosprawnych.
Myślę, że miarą człowieczeństwa jest to, jak traktujemy zwierzęta.
Droga zawodowa
Mam za sobą dość różnorodną drogę zawodową. Pracowałam m.in. w marketingu i promocji, w administracji oraz w aptece szpitalnej, gdzie zajmowałam się fakturowaniem, rozliczeniami i reklamacjami. Przez wiele lat byłam związana z Uniwersytetem Ekonomicznym we Wrocławiu, Filią w Jeleniej Górze: układałam plan zajęć dla studentów, prowadziłam media społecznościowe i stronę internetową, tworzyłam grafiki i organizowałam wydarzenia.
W Karkonoskim Sejmiku Osób Niepełnosprawnych obsługuję strony internetowe i media społecznościowe, tworzę grafiki, przygotowuję i nagrywam audycje radiowe, użyczam głosu jako spikerka oraz redaguję teksty na stronę i do gazety „Niepełnosprawni Tu i Teraz”.
Pomagam też seniorom oswajać nowe technologie, między innymi telefony komórkowe. I chyba to lubię najbardziej: kiedy coś, co dla jednej osoby jest oczywiste, dla drugiej jest „czarną magią”, a potem okazuje się, że jednak da się to ogarnąć.
W Future Makers
W fundacji chciałabym zajmować się przede wszystkim dobrostanem i ochroną zwierząt. Leży mi na sercu nie tylko los naszych „braci mniejszych” w schroniskach, ale też cierpienie zwierząt w przemysłowej hodowli. Jednym z pomysłów, które chciałabym rozwijać, jest miejsce dające porzuconym i skrzywdzonym zwierzętom szansę na bezpieczne życie, być może w formie Rodzinnych Domów Zwierząt.
Bliski jest mi również temat cyfrowego włączania seniorów. Technologia powinna ułatwiać życie, a nie tworzyć kolejną barierę.
Nie zamykam się jednak na inne obszary. Future Makers ma być miejscem, w którym pomysły mogą się pojawiać, zmieniać i rozwijać. Wierzę, że razem z koleżankami fundatorkami możemy zdziałać dużo dobrego.
Poza pracą i fundacją
Interesuje mnie wiele rzeczy i chyba nie umiem ograniczyć się do jednej kategorii. Uwielbiam góry: nie tyle zdobywanie szczytów, co samą wędrówkę. To dla mnie forma medytacji, podczas której przychodzą nieoczekiwane pomysły, a sprawy widać z zupełnie innej strony.
Od lat ważne są dla mnie muzyka i literatura, a także psychologia i filozofia, szczególnie to, co pomaga lepiej rozumieć siebie i świat. Uczę się gry na pianinie, próbuję swoich sił w pole dance i wciąż sprawdzam, czego jeszcze można się w życiu nauczyć. Bliska jest mi myśl Anthony’ego de Mello, że życie jest bankietem, a tragedią świata jest to, że większość umiera na nim z głodu. Staram się więc wybierać z tego stołu jak najwięcej wartościowych rzeczy.
I oczywiście zawsze miałam i będę mieć przy sobie psa: to najlepsi przyjaciele i nauczyciele bezwarunkowej miłości.